* ( وَيَخافُونَ عَذابَه إِنَّ عَذابَ رَبِّكَ كانَ مَحْذُوراً ) * اسراء : 57 از عذاب خدا ميترسند حقّا كه عذاب پروردگارت حذر كردنى است . حرب : جنگ . * ( فَإِنْ لَمْ تَفْعَلُوا فَأْذَنُوا بِحَرْبٍ مِنَ الله وَرَسُولِه . . . ) * بقره : 279 در اذن گذشت كه هر گاه « اذن » با باء متعدى شود بمعنى علم است معنى آيه اين است : يقين كنيد بجنگ با خدا و رسول . * ( إِنَّما جَزاءُ الَّذِينَ يُحارِبُونَ الله وَرَسُولَه وَيَسْعَوْنَ فِي الأَرْضِ فَساداً أَنْ يُقَتَّلُوا أَوْ يُصَلَّبُوا أَوْ تُقَطَّعَ أَيْدِيهِمْ وَأَرْجُلُهُمْ مِنْ خِلافٍ أَوْ يُنْفَوْا مِنَ الأَرْضِ . . . ) * مائده : 33 كسانى كه با خدا و رسول محاربه ميكنند و در زمين بفساد ميكوشند سزايشان فقط اين است كه كشته شوند و يا بردار شوند ، يا يكى از دستها و يكى از پاهايشان به عكس يكديگر بريده شود ، يا از آن سرزمين تبعيد شوند . [ محارب و حدّ او ] محارب در مكتب اهل بيت عليه السّلام كسى است كه سلاح بدست گيرد و نا امنى ايجاد كند ( ياغى ) خواه در شهر باشد يا در خارج آن امام باقر و صادق عليهما السّلام فرموده‌اند : جزاء محارب به قدر استحقاق اوست پس اگر مرتكب قتل شده ، كشته مىشود و اگر قتل نفس كرده و مال هم گرفته است حدّ او كشتن و بر دار زدن است . و اگر مال مردم را گرفته و قتل نفس نكرده است جزايش بريدن يك دست و يكپاى است به عكس يكديگر . و اگر فقط راه را نا امن كرده سزايش تبعيد است . از آن شهر به شهر ديگر تبعيد مىشود تا توبه كند . ( مجمع البيان ) بقيّهء مطلب در « صلب » ديده شود . مِحراب * ( فَنادَتْه الْمَلائِكَةُ وَهُوَ قائِمٌ يُصَلِّي فِي الْمِحْرابِ ) * آل عمران : 39 ملائكه زكريّا را ندا كردند در حالى كه او در محراب ايستاده نماز ميخواند . محراب كه جمع آن محاريب است چهار بار در قرآن مجيد آمده است مجمع البيان گويد : محراب جاى امام از مسجد است